رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت امام خامنه ای مدظله العالی، بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم، 1368/11/04

پیامبر اکرم^{«صلی الله علیه و آله و سلم»_:}

مَن ماتَ و لَم يَعرِف إمامَ زمانِهِ ماتَ ميتَةَ جاهِلِيَّةَ

هركس بميرد در حاليكه امام زمانش را نشناخته باشد به مرگ جاهليت مرده است.

(صحيح‌بخاري،ج5،ص13)

امام سجاد^{«علیه السلام »}:

اَلمُنتَظِرونَ لِظُهورِهِ أفضَلُ أهلِ كُلِّ زَمانٍ
منتظران ظهور امام مهدى^{«عجل الله فی فرجه الشریف»}برترينِ اهل هر زمان‏اند.

(کمال الدین و تمام نعمه ج1 ، ص320 - بحارالأنوار(ط-بیروت) ج52 ، ص 122)

وَ إيّاكَ … اَن تَعِدَهُم فَتُتبِعَ مَوعِدَكَ بِخُلفِكَ… الخُلفَ يوجبُ المَقتَ عِندَ اللّه وَ النّاسِ؛

بپرهيز از خلف وعده كه آن موجب نفرت خدا و مردم از تو مى شود.
(نهج البلاغه(صبحی صالح) نامه 53 ،ص444)

امام على^{« عليه‏السلام »}:

أَعظَمُ النّاسِ ذُلاًّ الطّامِعُ الحَريصُ المُريبُ؛
ذليل ترين مردم، كسى است كه طمعكار، حريص و وسوسه گر باشد.
(غررالحكم، ج2، ص 259، ح2549)

امام على^{«عليه السلام»}:
اَلحَسَدُ لايَجلِبُ إِلاّ مَضَرَّةً وَغَيظا يوهِنُ قَلبَكَ وَيَمرِضُ جِسمَكَ؛
حسادت نتيجه اى جز زيان و ناراحتى كه دلت را سست و تنت را بيمار مى گرداند به بار نمى آورد.
(بحارالأنوار، ج73، ص256، ح29)

امام باقر ^{«علیه السلام»:}
إنِّى لأبغضُ الرَّجُل أن یَكُون كسلاناً عَن أمرِ دُنیَاه، و مَن كَسَل عَن أمرِ دُنیاه فَهُو عَن أمر آخِرتِه أكسلَ
من مردى را كه در كار دنیایش تنبل باشد مبغوض میدارم و كسى كه در كار دنیا تنبل باشد، در كار آخرتش تنبل تر است.
(وسائل الشیعه، ج12، صفحه 37)
امام باقر ^{«علیه السلام»:}
إیَّاکَ وَ الْکَسَلَ وَ الضَّجَرَ َإِنَّهُمَا مِفْتَاحُ کُلِّ سُوء
از تنبلی و بی حوصلگی بپرهیز، زیرا که این دو کلید هر بدی می‏باشند.
(وسائل الشیعه ، ج 12، ص 39)

نِعمَةٌ لاتُشكَرُ كَسَيِّئَةٍ لاتُغفَرُ؛
نعمتى كه سپاسگزارى نشود مانند گناهى است كه آمرزيده نشود.
(غررالحكم، ج6، ص441، ح10926)

پيامبر ^{«صلی الله علیه و آله و سلم »}:

اِنَّما اَهلَكَ النّاسَ العَجَلَة وَ لَو اَنَّ النّاسَ تَثَـبَّتوا لَم يَهلِك اَحَدٌ؛

مردم را، در حقيقت، شتابزدگى به هلاكت انداخته است، اگر مردم، از شتابزدگى به ‏دور بودند، هيچ كس هلاك نمى ‏شد.
(محاسن ص 215 ، ح 100)

پيامبراکرم^{«صلی الله علیه و آله و سلم »}:
نَّما اَهلَكَ النّاسَ العَجَلَة وَ لَو اَنَّ النّاسَ تَثَـبَّتوا لَم يَهلِك اَحَدٌ
مردم را، در حقيقت، شتابزدگى به هلاكت انداخته است، اگر مردم، از شتابزدگى به ‏دور بودند، هيچ كس هلاك نمى ‏شد.

(محاسن ص 215 ، ح 100)

على ^{«عليه السلام»} :
إِنَّ العَبدَ لَيَحرُمُ نَفسَهُ الرِّزقَ الحَلالَ بِتَركِ الصَّبرِ، وَلا يُزادُ عَلى ما قُدِّرَ لَهُ؛
بنده به سبب بى صبرى، خودش را از روزى حلال محروم مى كند و بيشتر از روزى مقدّر هم نصيبش نمى شود.
(نهج البلاغه، ج3، ص160)

رسول اكرم^{«صلى الله عليه و آله»} :
عَلامَةُ الصّابِرِ فى ثَلاثٍ: أوَّلُها أن لا يَكسِلَ، وَالثّانيَةُ أن لا يَضجَرَ، وَالثّالِثَةُ أن لا يَشكُوَ مِن رَبِّهِ تَعالى؛ لأِنَّهُ إذا كَسِلَ فَقَد ضَيَّعَ الحَقَّ، وَ إذا ضَجِرَ لَم يُؤَدِّ الشُّكرَ، وَإذا شَكا مِن رَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ فَقَد عَصاهُ؛
صبور سه نشانه دارد : اول آن كه سستى نمى كند ، دوم آن كه افسرده و دلتنگ نمى شود و سوم آن كه از پروردگار خود شِكوه نمى كند ؛ زيرا اگر سستى كند، حق را ضايع كرده، و اگر افسرده و دلتنگ باشد شكر نمى گذارد و اگر از پروردگارش شكوه كند او را معصيت كرده است .
(علل الشرايع، ج2، ص498، ح1)

امام على^{«عليه السلام»} :

بِئسَ القَرينُ الغَضَبُ: يُبدِى المَعائبَ ويُدنِى الشَّرَّ وَيُباعِدُ الخَيرَ؛

خشم هم نشين بسيار بدى است: عيب ها را آشكار، بدى ها را نزديك و خوبى ها را دور مى كند.

(غررالحكم، ج3، ص 257، ح4417)

پیامبر اکرم ^{«صلی الله علیه و آله»} _:

هر کس کالایی را از همسایه خود دریغ کند خداوند در روز رستاخیز خیر خود را از او دریغ خواهد کرد و او را به خودش وا خواهد گذاشت، چه بد وضعی دارد کسی که خداوند او را به حال خودش وا گذارد.

امام سجاد ^{«عليه‏السلام »}_:

وَ الذُّنُوبُ الّتى تُنزِلُ النِّقَمَ عِصيانُ العارِفِ بِالبَغىِ وَ التَطاوُلُ عَلَى النّاسِ وَ الاِستِهزاءُ بِهِم وَ السُّخريَّةُ مِنهُم ؛
گناهانى كه باعث نزول عذاب مى‏شوند، عبارت‏اند از: ستم كردن شخص از روى آگاهى، تجاوز به حقوق مردم، و دست انداختن و مسخره كردن آنان.
(معانى الاخبار ،ص 270)

امام صادق^{«علیه السلام »}_:

إِنَّ مِنْ أَكْبَرِ السِّحْرِ النَّمِيمَةَ يُفَرَّقُ بِهَا بَيْنَ الْمُتَحَابَّيْنِ وَ يُجْلَبُ الْعَدَاوَةُ عَلَى الْمُتَصَافِيَيْنِ وَ يُسْفَكُ بِهَا الدِّمَاءُ وَ يُهْدَمُ بِهَا الدُّورُ وَ يُكْشَفُ بِهَا السُّتُورُ وَ النَّمَّامُ أَشَرُّ مَنْ وَطِئَ الْأَرْضَ بِقَدَمٍ

از بزرگ‏ترين جادو، سخن ‏چينى است؛ زيرا با سخن ‏چينى، ميان دوستان جدايى مى ‏افتد، دوستان يكدل با هم دشمن مى‏ شوند، به واسطه آن خون‏ها ريخته مى ‏شود، خانه ‏ها ويران مى‏ گردد و پرده ‏ها دريده مى ‏شود. سخن ‏چين، بدترين كسى است كه روى زمين راه مى‏ رود.
(احتجاج(طبرسی) ج 2 ، ص 340 - بحارالأنوار(ط-بیروت) ج 60، ص 21، ح 14)

امام على ^{«عليه ‏السلام»}_:

اَلمُريبُ اَبَدا عَليلٌ؛
آدم بدبين، هميشه بيمار است.
(تصنیف غررالحکم و درر الکلم ص 72 ، ح 1066)

امام رضا ^{«عليه ‏السلام»}_:

أَحْسِنِ الظَّنَّ بِاللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِيَ الْمُؤْمِنِ بِي إِنْ خَيْراً فَخَيْراً وَ إِنْ شَرّاً فَشَرّا

به خداوند خوش گمان باش، زيرا خداى عز و جل مى‏ فرمايد: من نزد گمان بنده مؤمن خويش هستم، اگر به من خوش گمان باشد، به خوبى با او رفتار مى‏ كنم و اگر به من بدگمان باشد، به بدى با او رفتار مى ‏كنم.

(كافى(ط-الاسلامیه) ج 2، ص 72، ح 3)

روزی عربی مستمند که از گرسنگی در رنج بود به خدمت پیامبر خدا^{«صلی الله علیه و اله»}رسیده ، از درد گرسنگی به ان سرور شکوه کرد.رسول خدا ^{«صلی الله علیه و اله»}طبق معمول از مسلمانان کمک خواست ، که آن مرد گرسنه را مهمان خود کنند، باز طبق معمول علی ^{«علیه السلام»}اظهار امادگی کرد و عرب را به خانه خود اورد و از فاطمه ^{«سلام الله علیها»} در این باره کمک خواست. زهرا^{«سلام الله علیها»} گفت: ما طعامی- جز به اندازه یخوراک یه بچه - نداریم، ولی ان را به مهمان خود می دهیم و خود در گرسنگی بسر می بریم.
فاطمه ^{«سلام الله علیها»} با توافق اميرالمؤمنين^{«علیه السلام»}، بچه‏ها را بدون طعام- به هر طريقي بود- خوابانيد و خود نيز گرسنه ماند و علي ^{«علیه السلام»}چراغ را- به بهانه معيوب بودن- روشن نكرد و در تاريكي شب از مهمان پذيرايي نمود و او را سير كرد و به مهمان چنين وانمود كرد كه او نيز طعام مي‏خورد، تا مهمان متأثر نگردد.

شب به پايان رسيد و صبح در مسجد حاضر شدند و با پيامبر خدا^{«صلی الله علیه و اله»}ديدار نمودند. رسول خدا ^{«صلی الله علیه و اله»}از ديدن علي ^{«عليه‏السلام»} گريه كرد و گفت: ديشب ملائكه خدا از مهمان‏نوازي شما تعجب كردند و آيه نهم سوره‏ي حشر: «و يؤثرون علي انفسهم و لو كان بهم خصاصة» را در حق شما نازل شد.

امام علی ^{«علیه السلام»}:

أَعظَمُ النّاسِ ذُلاًّ الطّامِعُ الحَريصُ المُريبُ؛

ذليل ترين مردم، كسى است كه طمعكار، حريص و وسوسه گر باشد.

(غررالحكم، ج2، ص259، ح2549)

امام صادق^{«علیه السلام»}_:

اصولُ الکُفرِ ثَلاثَهٌ الحِرصُ وَ الاِستِکبارُ وَ الحَسَدُ؛

ریشه های کفر سه چیز است: حرص و بزرگ منشی نمودن و حسد ورزیدن.

(جهاد النفس، ح 550)

پیامبر اکرم^{«صلی الله علیه و آله»:}

اثنان يعجلهما الله في الدنيا البغي وعقوق الوالدين
دو چيز را خداوند در اين جهان كيفر ميدهد : تعدي ، و ناسپاسي پدر و مادر .

(كنز العمال ، ج 16 ، ص 462 ، ح 45458)

پیامبر اکرم^{«صلی الله علیه و آله»_:}

اتقوا الدنيا فوالذي نفسي بيده انها لأسحر من هاروت وماروت
از دنيا بپرهيزيد ، قسم به آن كس كه جان من در كف اوست كه دنيا ازهاروت و ماروت ساحرتر است .
(كنز العمال ، ج 3 ، ص 182 ، ح 6063)

خورشید سر زد از سحرت أیها الغریب***از سمت چشم‌های ترت أیها الغریب

تو ابر رحمتی که به هر گوشه سر زدی***باران گرفت دور و برت أیها الغریب

جاری ست چشمه چشمه قدمگاه تو هنوز***جنت شده ست رهگذرت أیها الغریب

تو آفتاب رأفتی و کوچه کوچه شهر***در سایه سار بال و پرت أیها الغریب

با این همه، غریبِ غریبان عالمی***داغی نشسته بر جگرت أیها الغریب

از کوچه‌های غربت شهر آمدی ولی***داری عبا به روی سرت أیها الغریب

آقای من! نگو که تو هم رفتنی شدی***زود است حرف از سفرت أیها الغریب

شکر خدا جواد تو آمد ولی هنوز***بارانی است چشم ترت أیها الغریب

یک عمر خواندی از غم آقای تشنه لب***با اشک‌های شعله ورت أیها الغریب

هر گوشه‌ای ز حجره که رو می‌کنی دگر***کرب و بلاست در نظرت أیها الغریب

در قتلگاه، لحظه‌ی آخر چه می‌کشید***جد ز تو غریب‌ترت أیها الغریب

چشمان اهل خیمه دگر سوی نیزه‌هاست***ظهر قیامت است و سری روی نیزه‌هاست

«یوسف رحیمی»

پیامبر اکرم^{«صلی الله علیه و آله »_:}

خَیرُ الأصحابِ مَن قَلَّ شِقاقُهُ و کَثُرَ وِفاقُهُ.
بهترین یاران کسی است که ناسازگاریش اندک باشد و سازگاریش بسیار.

(تنبیه الخواطر، ج2، ص123 )

أَلشِّتـاءُ رَبیـعُ الْمُـؤمِنِ یَطُولُ فیهِ لَیْلُهُ فَیَسْتَعینُ بِهِ عَلى قِیامِه وَ یَقْصُرُ فیهِ نَهارُهُ فَیَسْتَعینُ بِهِ عَلى صِیامِهِ؛

زمستان بهار مؤمن است،از شبهاى طولانى‏ اشبراى شب زنده دارى،و از روزهاى کوتاهشبراى روزه‏ دارىبهره مى‏ گیرد.

وسائل الشیعه: ج۷، ص۳۰۲، ح۳

شب هجر رسول وحی آمد     شب قطع نزول وحی آمد
فلک را رکنِ آرامش شکسته    زمین از اشکِ غم، در گل نشسته
ملایک جمله در جوش و خروشند    خلایق جمله از ماتم خموشند
کنار بستر باباست زهرا    ز غم دامانْش چون دریاست زهرا
به یک سو سر به دامن بوتراب است    ز دیده اشک باران چون سحاب است
به سویی مجتبی در شور و شین است    دو دستش حلقه بر دوش حسین است
نگاه مهر و ماه و هر دو کوکب    شده خیره به حال زار زینب
همه حالی غمین دارند امشب    زدیده اشک می بارند امشب

تربت غریب
وقتی قبر مطهّرت را آنگونه غریبانه در زیر آفتاب و باران و دستخوش ستم روزگار می نگریم، بر آن تربت غریب، آن خانه درهم شکسته تنها مانده در آفتابِ خاموش بقیع، ـ که فریادگر تمامی قرون و رسوا کننده همه ملحدان است ـ جگرهامان در شعله های حزن و خشم می لرزد و سینه هامان از آن همه غربت و خاموشی، غمگسار می شود. کیست که خاک مقدست را آنگونه بنگرد و تحمل آن همه درد و رنج را داشته باشد. آن کیست که گنجینه آرزوها و کانون محبتش را در غربت بقیع چنین به یغما رفته ببیند و دامن صبرش از دست نرود و شانه های تحملش درهم نشکند و دل دردمندش ننالد و چشم خون پالایش نگرید.

امام علی^{«علیه السلام»}:

کسی که زیاد به گناهان فکر کند، (این کار،) اورا به گناه می کشاند.

(غررالحکم،ص18،صفحه 8561)

رهبر فرزانه انقلاب در ديدار مردم قم در سالگرد قيام 19 دى ، ده روز بعد از راهپیمایی تاریخی نه دی با بیان اینکه روزهاى سال، به طور طبيعى و به خودى خود همه مثل همند؛ اين انسانها هستند، اين اراده‌‌‌‌‌ها و مجاهدتهاست كه يك روزى را از ميان روزهاى ديگر برميكشد و آن را مشخص ميكند، متمايز ميكند، متفاوت ميكند و مثل يك پرچمى نگه ميدارد تا راهنماى ديگران باشد، اظهار داشتند: روز عاشورا - دهم محرم - فى نفسه با روزهاى ديگر فرقى ندارد؛ اين حسين بن على ^{(عليه السّلام)} است كه به اين روز جان ميدهد، معنا ميدهد، او را تا عرش بالا ميبرد؛ اين مجاهدتهاى ياران حسين بن على ^{(عليه السّلام)}است كه به اين روز، اين خطورت و اهميت را ميبخشد. روز نوزدهم دى هم همين جور است، روز نهم دىِ امسال هم از همين قبيل است.

ایشان در ادامه تاکید کردند: نهم دى با دهم دى فرقى ندارد؛ اين مردمند كه ناگهان با يك حركت - كه آن حركت برخاسته از همان عواملى است كه نوزدهم دىِ قم را تشكيل داد؛ يعنى برخاسته ى از بصيرت است، از دشمن‌‌‌‌‌شناسى است، از وقت‌‌‌‌‌شناسى است، از حضور در عرصه ى مجاهدانه است - روز نهم دى را هم متمايز ميكنند.

بیانات امام خامنه ای در دیدار کارگزاران نظام:

امروز جمهورى اسلامى مسلّح به سلاحى است كه از سلاح اتمى بالاتر و بُرنده‌تر است و آن، سلاحِ اراده و ايمان مردم و حضور و همراهى آنها با دولت است، كه سلاح بزرگ ماست. البته سعى و تبليغ مى‌كنند و آن‌قدر پُر رو هستند كه مى‌خواهند حتّى به خودِ ما بباورانند كه ما مسلّح به اين سلاح نيستيم و مردم از اسلام و انقلاب برگشته‌اند! اما ما مى‌دانيم كه اين مطالب خلاف واقع است.

1382/08/11

امام صادق «علیه السلام»:
سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یقُولُ لَا وَ اللَّهِ لَا یقْبَلُ اللَّهُ شَیئاً مِنْ طَاعَتِهِ عَلَى الْإِصْرَارِ عَلَى شَی‏ءٍ مِنْ مَعَاصِیهِ

به خدا سوگند که خداوند چیزی از طاعت بنده ای را با اصرارش بر گناه نمی پذیرد.

(کافی، ج 2، ص 288، َبابُ الْإِصْرَارِ عَلَى الذَّنْبِ حدیث 3)

جواب:معیار های حرمت در این موارد، شبیه شدن به دشمنان اسلام و ترویج فرهنگ آنهاست و این موضوع با توجه به کشورها و زمانها و اشخاص مختلف ،فرق می کند و این امر مختص به غرب هم نمی باشد.

رسول اكرم^{« صلى الله عليه و آله»} :

اَلصَّدَقَةُ بِعَشرَةٍ وَالقَرضُ بِثَمانِيَةَ عَشرَةَ وَصِلَةُ الاِخوانِ بِعِشرينَ وَصِلَةُ الرَّحِمِ بِاَربَعَةٍ وَعِشرينَ؛

صدقه دادن ده حسنه، قرض دادن هجده حسنه، رابطه با برادران (دينى) بيست حسنه و صله رحم بيست و چهار حسنه دارد.
(كافى(ط-الاسلامیه) ج4، ص1)

امام علی^{«عليه‏السلام»} :

إنَّ العُهودَ قَلائدُ في الأعناقِ إلى يَومِ القِيامَةِ ، فمَن وَصَلَها وَصَلَهُ اللّه‏ُ ، ومَن نَقَضَها خَذَلَهُ اللّه‏ُ ، ومَنِ استَخَفَّ بِها خاصَمَتهُ إلَى الّذي أكَّدَها وأخَذَ خَلقَهُ بِحِفظِها .

همانا پيمانها ، قلاّده‏هايى است كه تا روز قيامت بر گردن است ، هر كه آنها را رعايت كند خداوند به او احسان نمايد و هر كه آنها را بشكند خداوند از يارى او فروگذار كند و هر كه پيمانها را سبك شمارد ، پيمانها از او نزد آن كس كه بر پيمانها تأكيد كرده و از خلق خود خواسته است تا آنها را پاس دارند ، شكايت برد .

(غرر الحكم : 3650،منتخب ميزان الحكمة : 412)

حضرت سجاد^{«علیه السلام»}:

اگر قاتل پدرم شمشیری را که با آن پدرم را به شهادت رساند نزد من امانت می‌گذاشت آن را به صاحبش برمی‌گرداندم.

آیه‌‌الکرسی در واقع مجموعه‌ای از توحید و سپاس جمال و جلال خداست که اساس دین را تشکیل می‌دهد چون تمام مراحل دین با دلیل عقل قابل اثبات است و نیازی به اجبار و اکراه نیست که در این آیه می‌فرماید در قبول دین اجباری نیست زیرا راه درست از بیراهه آشکار شده است البته برخی معتقدند این اجبار و اکراه در دین نیست مربوط به امور تکوینی است نه تشریعی یعنی خدا انسان را تکوینا مختار خلق کرده است اما در حوزه تشریع انسان موظف است به دین حق ایمان آورده و از آن تبعیت کند.

این آیه مصادیق مختلفی می‌تواند داشته باشد، همان‌طور که همه آیات قرآن که در آن مصادیقی ذکر شده این‌ آیه نیز این‌گونه است یعنی قابل انطباق بر مصادیق مختلفی می‌باشد، بزرگ‌ترین مصداق آیه که در روایات به آن اشاره شده اهل بیت پیامبر می‌باشد، مثلا پیامبر در حدیثی به امام علی(ع) فرمودند تو عروه‌الوثقی هستی. همچنین در حدیثی از امام رضا(ع) نقل شده است که ایشان فرمودند عروه‌الوثقی یعنی ولایت امام علی(ع) و ائمه بعد از او.

در عصر فعلی ما این نور وجود امام عصر(عج) است، به واسطه این نور مۆمنان هدایت می‌شوند و هر امری خلاف این نور ظلمت است. انسان مۆمن را از طریق هدایت به آتش جهنم خواهد کشانید، آنان که ولایت امام را پذیرفتند کارهایشان رنگ خدایی پیدا می‌کند، برای خود رهبری الهی برمی‌گزینند، همچنین راه‌شان روشن است، آینده‌شان معلوم و به کارهایشان دلگرم هستند چون از نور ایمان برخوردارند
از آن طرف طاغوت در روایات ما به کسانی که حق آل‌ پیامبر را غصب کردند، اطلاق شده است، کسانی که با آنها دشمنی کرده و مردم را از طریق هدایت اهل بیت(ع) به ضلالت و گمراهی کشاندند. باید توجه داشت که حقیقت اهل بیت(ع) یکی از آنها یک نور واحدند و هرچه در امور امامی گفته شده در مورد امام بعد نیز گفته خواهد شد، بنابراین در عصر ما امام زمان(عج) مصداق کامل عروه ‌الوثقی می‌باشد که انسان‌ها از طریق او به خدا می‌رسند.

نکته‌ای که باید به آن اشاره کرد این است که اگر به امام ریسمان الهی گفته شده بود به این جهت است که یک طرف امام به دست خداست و یک طرف نیز همان وجود بشری امام است که ما در محضر او هستیم اما امام به مثابه ریسمانی محکم است که بین ما و خدا قرار گرفته است و به مۆمنان امر شده است که با تا تمسک و توسل به این ریسمان از آن حرکت کرده و به آن طرفی که به محضر خداست، برسند؛ همان‌طور که قرآن نیز این‌گونه است.

در اینجا سۆالی مطرح است که هدایت باید به وسیله نور باشد، قرآن فرمود خدا به واسطه نورش هر کس را بخواهد هدایت می‌کند، پس چگونه هدایت از طریق امام انجام می‌شود. در جواب باید بگوییم که این نور در احادیث ما به وجود مقدس خلیفه‌الله و انسان کامل اطلاق می‌شود. در آیه مورد بحث این نور در احادیث به آل‌پیامبر اطلاق شده است و ظلمات را دشمنان آن دانسته‌اند.

آیه‌‌الکرسی در واقع مجموعه‌ای از توحید و سپاس جمال و جلال خداست که اساس دین را تشکیل می‌دهد چون تمام مراحل دین با دلیل عقل قابل اثبات است و نیازی به اجبار و اکراه نیست که در این آیه می‌فرماید در قبول دین اجباری نیست زیرا راه درست از بیراهه آشکار شده است البته برخی معتقدند این اجبار و اکراه در دین نیست مربوط به امور تکوینی است نه تشریعی یعنی خدا انسان را تکوینا مختار خلق کرده است اما در حوزه تشریع انسان موظف است به دین حق ایمان آورده و از آن تبعیت کند
در روایات دیگری از امام صادق(ع) نقل شده است که ایشان فرمودند در این آیه خدا می‌فرماید آنها را خارج می‌کنم از ظلمات گناهان به نور توبه و مغفرت به خاطر اینکه آنها تحت ولایت امام عادل از جانب خدا هستند و کسانی که از نور به سمت ظلمت رفتند کسانی هستند که تحت امام ظالمی بودند که از طرف خدا نبود، آنها خارج شدند به امامت امامان ظالم از نور اسلام به سمت کفر، پس واجب شد بر آنها آتش.

در عصر فعلی ما این نور وجود امام عصر(عج) است، به واسطه این نور مۆمنان هدایت می‌شوند و هر امری خلاف این نور ظلمت است. انسان مۆمن را از طریق هدایت به آتش جهنم خواهد کشانید، آنان که ولایت امام را پذیرفتند کارهایشان رنگ خدایی پیدا می‌کند، برای خود رهبری الهی برمی‌گزینند، همچنین راه‌شان روشن است، آینده‌شان معلوم و به کارهایشان دلگرم هستند چون از نور ایمان برخوردارند و خدا اجر مسلمین را ضایع نمی‌کند، تنهایی در زندگی برای آنها تلخ است چون می‌دانند تحت نظر امام‌اند و همه چیز غیر از او را کوچک می‌شمارند و آنها راهی را جز راه خدا قبول نمی‌کنند چون متمسک به سبیل‌الله شده‌اند.

امام صادق ^{«عليه السلام »}:

اَلكِبرُ أَن تَغمِصَ النّاسَ وَتُسَفِّهَ الحَقَّ؛
تكبر، اين است كه مردم را تحقير كنى و حق را خوار شمارى.
(الكافى(ط-الاسلامیه)، ج2، ص310)

امام على ^{«عليه السلام»} :

عَجِبتُ لِلمُتَكَبِّرِ الَّذى كانَ بِالمسِ نُطفَةً وَيَكونُ غَدا جيفَةً؛

در شگفتم از شخص متكبّر، كه ديروز نطفه اى بوده و فردا لاشه اى است.
(نهج البلاغه(صبحی صالح)،ص491، حكمت 126)

ابو جعفر خضرمي از امام محمّد باقر ^{«عليه السلام»} نقل مي کند که حضرت فرمودند: هر کس که مي خواهد بداند از اهل بهشت است يا نه، به قلبش ‍ مراجعه کند، اگر محبت ما را قلب او قبول کرد، پس مؤمن است، و کسي که محبّ ما بود رغبت به زيارت قبر امام حسين ^{«عليه السلام»} دارد، و هر کس ‍ محب و زوّار امام حسين ^{«عليه السلام»} او اهل بهشت است،
و اگر محب ما و امام حسين ^{«عليه السلام»} بود ولي زائر قبر آن حضرت نباشد او ناقص الايمان مي باشد.

سفینه النجاه صفحه 72

پيامبر اكرم^{«صلی الله علیه و اله»}_:

لاتَتَّبِعُوا عَوراتِ المؤمنينَ، فإنَّهُ مَن تَتَبَّعَ عَوراتِ المؤمنينَ تَتَبَّعَ اللهُ عَورَتَه، و مَن تَتَبَّعَ اللهُ عورَتَهُ فَضِحَهُ وَلَو فِي جُوفِ بَيتِهِ

از عيوب و اسرار پنهاني مؤمنان جست‌وجو نكنيد، چرا كه هركس از عيوب مردم تجسّس كند، خداوند نيز از عيوب او تجسّس مي‌كند و هر كس خداوند از عيوبش تجسّس كند مفتضح و بي‌آبرو خواهد شد، گرچه در گوشه خانه‌اش لغزشي كرده باشد.

(ميزان الحکمة ج3، ص 2208)

جنبش مبارزه با نسل کشی دسته جمعی ضمن محکوم کردن این انفجار های تروریستی در مسیر زائران، از جامعه بین المللی خواست وارد عمل شود.در بیانیه آمده است:تمام قوانین بین المللی بر آزادی برگزاری مناسک دینی و مذهبی تاکید دارد پس چگونه این حملات وحشیانه به کسانی که قصد برگزاری مراسم دینی را دارند صورت می گیرد، برخی دولت های منطقه برای رسیدن به منافع خود زوار حسینی را هدف قرار داده اند و شروع به نواختن بر تارهای فرقه گرایی کرده اند.

به گزارش «شیعه نیوز»، در حدیثی شریف آمده است : “الحمدلله که خداوند دشمنان ما را از احمق ها آفرید"؛ نمونه این دشمنان کسانی هستند که اخیرا زائران امام حسین علیه السلام که به قصد زیارت اربعین پیاده به سوی کربلا می روند را هدف داده اند.
کسانی که فکر می کنند با انفجار های انتحاری و تروریستی در مسیر زائران، خواهند توانست مانند بسیاری از مردم کوفه در آن زمان، مردم را از یاری امامشان باز دارند و کسانی که به چشم هار خود می بینند که هر چه بیشتر شیعیان را به شهادت می رسانند بر عزم و اراده آنها می افزایند و شیعه بیشتر به درستی راه خود ایمان پیدا می کند.
همین دیروز منابع خبری از انفجار دو خودروی بمب گذاری شده در جنوب بغداد و شهادت 27 نفر و زخمی شدن بیش از 50 نفر دیگر از زائران شیعه اربعین خبر دادند و همین امروز یک انتحاری در حالی که کمربندانفجاری به خود بسته بود  قبل از ارتکاب عمل توسط نیروهای امنیتی دستگیر شد.
جنبش مبارزه با نسل کشی دسته جمعی در بیانیه ای ضمن محکوم کردن این انفجار های تروریستی در مسیر زائران، از جامعه بین المللی خواست وارد عمل شود. در این بیانیه آمده است: هدف قرار دادن زائران اربعین حسینی بارزترین نوع نسل کشی مردم عراق با زشت ترین شیوه هاست، اقدامی که به دنبال گرفتن قربانیانی هر چه بیشتر است.
تمام قوانین بین المللی بر آزادی برگزاری مناسک دینی و مذهبی تاکید دارد پس چگونه این حملات وحشیانه به کسانی که قصد برگزاری مراسم دینی را دارند صورت می گیرد، برخی دولت های منطقه برای رسیدن به برخی از منافع خود زوار حسینی را هدف قرار داده اند و شروع به نواختن بر تارهای فرقه گرایی کرده اند.
این جنبش سپس از جامعه بین المللی خوایت دولت ها و حکومت های عامل در این اقدامات ننگین را رسوا کند و دوباره تاکید کرد ملت عراق مورد نسل کشی دسته جمعی قرار گرفته اند و جامعه بین المللی باید مسئولیت آن را بر عهده بگیرد و فقط بر بیانیه های محکومیت اکتفا نکند و سکوتش را بشکند.

پیامبر اکرم ^{«صلی الله علیه و اله»}_:

چیزی که مسلمان را کافر می کند، ترک عمدی نماز واجبش است. و فاصله بین ایمان و کفر، ترک نماز است.

(وسائل الشیعه، ج 3، ص 29)

رسول خدا ^{«صلي الله عليه وآله»} _:

میان بهشت و انسان هفت گردنه وجود دارد که آسان ترین آنها مرگ است. پرسیدند سخت ترین آن ها کدام است؟ فرمودند: لحظه ای است که انسان در پیشگاه خداوند بایستد و کسانی که به آن ها ظلم شده دامن ظالم را بگیرند.

رسول اكرم^{«صلى‏الله‏عليه‏و‏آله»} _:

أَتَدرونَ مَا الغيبَةُ؟ قالوا: اَللّه‏ُ وَرَسولُهُ أَعلَمُ، قالَ: ذِكرُكَ أَخاكَ بِما يَكرَهُ قيلَ: أَرَأَيتَ إِن كانَ فى أَخى ما أَقولُ؟ قالَ: إِن كانَ فيهِ ما تَقولُ فَقَدِ اغتَبتُهُ وَإِن لَم يَكُن فيهِ ما تَقولُ فَقَد بَهَتَّهُ؛
آيا مى‏دانيد غيبت چيست؟ عرض كردند: خدا و پيامبر او بهتر مى‏دانند. فرمودند: اين كه از برادرت چيزى بگويى كه دوست ندارد. عرض شد: اگر آنچه مى‏گويم در برادرم بود چه؟ فرمودند: اگر آنچه مى‏گويى در او باشد، غيبتش كرده اى و اگر آنچه مى‏گويى در او نباشد، به او تهمت زده‏اى.
(الترغيب والترهيب، ج3، ص515، ح31)

پيامبر ^{«صلى الله عليه و آله»} :

مَنِ اغتابَ مُسلِما أَو مُسلِمَةً لَم يَقبَلِ اللّه صَلاتَهُ وَلاصيامَهُ أَربَعينَ يَوما وَلَيلَةً إِلاّ أَن يَغفِرَ لَهُ صاحِبُهُ؛

هر كس از مرد يا زن مسلمانى غيبت كند، خداوند تا چهل شبانه روز نماز و روزه او را نپذيرد مگر اين كه غيبت شونده او را ببخشد.

(بحارالأنوار، ج75، ص 258، ح53)

امام سجاد ^{«عليه السلام»}:

اِتَّقُوا الكَذِبَ الصَّغيرَ مِنهُ وَالكَبيرَ، فى كُلِّ جِدٍّ وَهَزلٍ فَإِنَّ الرَّجُلَ إِذا كَذِبَ فِى الصَّغيرِ اجتَرَأَ عَلَى الكَبيرِ؛

از دروغ كوچك و بزرگش، جدّى و شوخيش بپرهيزيد، زيرا انسان هرگاه در چيز كوچك دروغ بگويد، به گفتن دروغ بزرگ نيز جرئت پيدا مى كند.

(تحف العقول، ص 278)

از زیبایی های دیگر عاشورا، خط کشی میان حق و باطل و تبیین منطقه حضور و عمل انسان های «دد منش » و «فرشته خو» ست .
وقتی خوبی و بدی و حق و باطل به هم در آمیزد، تیرگی باطل حق را هم غبار آلود و ناپیدا و مشوه جلوه می دهد . در ظلمت آبادی این چنین، گمراهی اندیشه ها و انسان ها طبیعی است و کفر نقابدار، مسلمانان ساده لوح و سطحی نگر را به شبهه می افکند . زیبایی کار امام حسین ^{سلام الله علیه} آن بود که مشعلی روشن کرد، تا راه، روشن شود، تیرگی ها بگریزد، چهره ها در آن هوای گرگ و میش فتنه و دروغ، نمایان و باز شناسانده شود، تا دیگر فریب و نقاب، بی اثر شود . آیا این زیبا نیست؟
عاشورا یک رسم الخط بود، ترسیم روشن خطی که حق و باطل را جدا کرد و مسلمان ناب را از مسلمان نمای مدعی باز شناساند، پیروان رحمان و جنود شیطان هر کدام در یک سو به عیان دیده شدند . حق، پی برده و صریح، به نبرد باطل آمد که عیان و بی نقاب به کربلا لشکر کشیده بود و مزورانه بر طبل «یا خیل الله ارکبی » می کوبید . اگر هم اندک تردیدی در «شناخت » باقی مانده بود، خطبه های زینب در کوفه و شام، آن را زدود . این از زیبایی های بس قیمتی حادثه خونین عاشورا بود .
4-  تبلور فتح ناب:

از زیبایی های دیگر عاشورا، مفهوم تازه ای از «پیروزی » است .
عده ای به غلط، پیروزی را تنها در «غلبه نظامی » می پندارند وشکست را در مظلومیت و شهادت . عاشورا نشان داد که در اوج مظلومیت هم می توان «فاتح » بود و با کشته شدن هم می توان دفتر و کتاب پیروزی را نگاشت و با خون هم ترسیم «تابلوی ظفر» میسر است . پس فاتح معرکه کربلا حسین ^{سلام الله علیه} بود و چه فتح زیبایی!
این همان «پیروزی خون بر شمشیر» است که در سخن امام راحل ^{رحمة الله علیه} هم جلوه گر شد و فرمود: «ملتی که شهادت برای او سعادت است، پیروز است . . . ما در کشته شدن و کشتن پیروزیم .» و این همان آموزش قرآنی «احدی الحسنیین » است که فرهنگ مبارزان الهی است .
کسی که به «تکلیف » عمل کرده باشد، در هر حال پیروز است، آن هم پیروزی ناب .
این دیدگاه را، هم امام حسین ^{سلام الله علیه} داشت، هم امام سجاد و هم حضرت زینب ^{سلام الله علیهما}. با این دید، همه آن حوادث تلخ، چون پیامدی به سود اسلام و حق داشت، جمیل و شیرین بود . وقتی ابراهیم بن طلحه از امام زین العابدین ^{سلام الله علیه} پرسید: «چه کسی غالب شد؟» حضرت فرمودند: آنگاه که وقت نماز فرا می رسد، اذان و اقامه بگو، خواهی فهمید که چه کسی پیروز شد!
و آیا این، در حادثه کربلا زیبا نیست؟ پیروزی، حتی در صورت کشته شدن و شهادت!

این که انسان تا کجا می تواند اوج بگیرد، زلال شود، خدایی گردد، فانی در خدا شود، در «میدان عمل » روشن می شود . کربلا نشان داد که سقف تعالی انسان و آستانه رفعت روحی و تصعید وجودی و ظرفیت کمال جویی و کمال یابی او تا کجاست . پرونده آن حماسه نشان داد «که تا چه حد است مقام آدمیت » . این نکته برای جویندگان ارزش ها بسی زیباست و معیار!
2- تجلی رضا به قضا:

در مقامات و مراحل عرفانی و سلوک، رسیدن به مقام «رضا» بسی دشوار و بس ارجمند است . اگر حضرت زینب ^{سلام الله علیها}، حادثه کربلا را زیبا می بیند، به خاطر بروز این شاخصه متعالی در عملکرد ولی خدا سیدالشهداست و یاران و دودمانش .
براستی که حسین بن علی ^{سلام الله علیه} در میان آنان که یکی به درد یا درمان و یکی به وصل یا هجران می اندیشند و آن را می پسندند، «آنچه را جانان پسندد» می پسندید . کربلا تجلیگاه رضای انسان به قضای خدا بود . حسین بن علی ^{سلام الله علیه} در واپسین لحظات حیات در قتلگاه چنین زمزمه می کرد: «الهی رضی بقضائک » . خواهر خویش را نیز به همین نکته توصیه کرده بود: «ارضی بقضاء الله » .
این مرحله از عرفان، یعنی خود را هیچ ندیدن و جز خدا هیچ ندیدن و در مقابل پسند خدا اصلا پسندی نداشتن . در آغاز حرکت از مکه به سوی کوفه نیز در خطبه ای فرموده بود: «رضا الله رضانا اهل البیت » ، رضا و پسند ما خاندان، همان پسند خدا است!
این مبنای جانبازی و عشق حسین است و زینب عزیز، این را زیبا می بیند و این منطق و مرام را می ستاید .

شهید مظلوم دکتر بهشتی: آنهایی که ولایت فقیه را قبول ندارند در هر مقامی که باشند سرنگون خواهند شد.

سردارشهیدحمید باکری: یقین بدانید تنها اعمال شما که مورد رضایت خداوند متعال قرار خواهد گرفت اعمالی است که تحت ولایت الهی و رسولش و امامش باشد، بنابراین در هر زمان و هر موقعیت همت به اعمالی بگمارید که مورد تائید رهبری و امامت باشد.

سردار شهیدمهدی باکری: برادران می‌دانند که ولایت محور اصلی جامعه ماست. یعنی همه چیز ما بر حول محور ولایت شکل می‌گیرد و امام امت این را دقیقاً تفهیم کرده‌اند و به ما گفته‌اند که چگونه این محور را نگه داریم و حول آن حرکت کنیم تا اینکه جامعه اسلامی و حرکت صحیح اسلامی داشته باشیم.

سردارشهید حاج محمد ابراهیم همت: امروز در جامعه انقلاب اسلامی ما دو روند بیشتر نداریم: امامت و امت، امامت و حزب الله والسلام. خط سومی نداریم. در این روند و در این قانون و در این چارچوب، باید اطاعت محض از دستورات ولایت سمبل فکری و عقیدتی و انسجام روحی و معنوی برای یک مؤمن و یک انسان حزب الله باشد و خواهد بود.”

شهیدصیاد شیرازی: «من از «ب» بسم الله تا آخر فرمایشات آقا را به مثابه «امر و دستور» تلقی می کنم و می خواهم از همان لحظه ای که دستور را می شنوم و از محضر ایشان مرخص می شوم اقدام به اجرای امر مولا کنم و این نوشته ها برای همین است که دائم به آن نگاه کنم و برای اجرای آن فکر و تدابیری بیندیشم و می ترسم از اینکه وقتی از اینجا خارج می شوم و سوار ماشین می شوم در بین راه اتفاقی برایم بیافتد و از دنیا بروم در حالی که امر نائب امام زمان(عج) را اجرا نکرده باشم و در فکر اجرای صحیح و به موقع آن هم نبوده باشم.

سردار شهیدحسین خرازی: از مردم مي‌خواهم كه پشتيبان ولايت فقيه باشند. راه شهداي ما راه حق است.

شهید احمد کشوری: «تا آخرين قطره خون براي اسلام و اطاعت از ولايت فقيه خواهم جنگيد.»

شهید حاج سید مجتبی علمدار: بر همه واجب است مطیع محض فرمایشات مقام معظم رهبری باشند…؛ … به دوستان و برادران عزیزم وصیت می کنم کاری نکنند که صدای غربت فرزند فاطمه (س)« مقام معظم رهبری » را که همان نالة غریبانة فاطمه (س) خواهد بود، به گوش برسد.

سیدمرتضی آوینی: حزب الله اهل ولایت است و اهل ولایت بودن دشوار است،پایمردی می خواهد و وفاداری.